De Canon EOS 5D is de deur uit! Om niet helemaal zonder camera te zitten maak ik nu gebruik van een Panasonic Lumix. Het is een hele andere benadering van fotografie!
Dus voor de hap-snap foto’s enzo is er nu de Panasonic Lumix DMC-TZ5. Intussen mijn 8e camera. Hieronder een opsomming:
 
De Minolta Riva Zoom 105L. Van 1989 tot 1992.

Toen ingeruild voor een tweedehands Canon EOS 650, gebruikt van 1992 tot 1997.

Deze heb ik daarna omgeruild voor een nieuwe Canon EOS 50E, gebruikt van 1997 tot 2001.

Daarna kwam digitale fotografie betaalbaar. De kwaliteit liet nog te wensen over maar daar was dan de Minolta Dimage 5. Gebruikt van 2002 tot 2003.

Langzaam aan werd digitaal volwassen en de eerste min of meer betaalbare spiegelreflex kwam langs, de Canon EOS 10D. Van 2003 tot 2006 in gebruik geweest.

Voor erbij, omdat digitaal steeds goedkoper werd en omdat zo’n dikke SLR wel erg veel was om mee te sjouwen, kwam de Canon Powershot A95 in het assortiment. Van 2005 tot nu in gebruik.

In 2006 kwam de mogelijkheid om een fullframe SLR aan te schaffen, de Canon EOS 5D. Tot 2008 in gebruik geweest maar door omstandigheden nog geen 1000 foto’s mee gemaakt. En omdat de waarde van zo’n apparaat met de dag zakt, toch maar besloten om deze camera te verkopen.

En omdat je toch niet helemaal zonder kunt, is er toch nog vervanging gekomen. De Panasonic Lumix DMC-TZ5.
Alle negatieven, duizenden (wat een historie), zijn intussen ook gedigitaliseerd, voor zover het interessant was om te bewaren. De kwaliteit ging toch zienderogen achteruit. Krassen, haren, vetvlekken, alles zat er op, ook al werden ze relatief netjes bewaard. Digitaal is toch net even makkelijker te bewaren, te sorteren en te backuppen